Monday, July 25, 2005

Ang SONA ni Gloria

Last Monday, nagfile ako ng leave for 2 days, una dahil me activity kami sa religion at pangalawa, nakiusap yun boss ko na magdrop by ako sa office (teka.. di ba dapat me allowance ako dahil considered ito na business trip? Anyway dahil mabait ako.. personal expense na lang.. cost cutting eh).

Sabado ng hapon, nabalitaan ko na nagdeclare ng Non worning holiday sa Metro Manila si Glora para sa kanyang State of the Nation Address (SONA)... bakit kaya...hmmm.. Teka teka... kung holiday sa Lunes.. e di walang pasok sa opisina.. kung walang pasok sa opisina, wala ang boss ko.. kung wala ang boss ko, e di purnada ang lakad ko... Hanep talaga!!!

Balik tayo sa dahilan ng pagdeclare ng non working holiday... di kaya dahil.. ayaw nyang maunahan ng mga estudyante at mga government employees sa pagbackout sa kanilang schools at offices? Pwede rin... sa kabilang banda... nagkaroon tuloy ng time para sumali sa rally..

Ano na naman kaya ang magiging tapic ni Gloria sa SONA nya? Bangkang papel,... kastilyong buhangin? Kastilyong buhangin yata... Sobrang laking plano na nauuwi sa lahat ... isang plano na ginuguho ng korupsyon, ng mga buwaya at trapong pulitiko, ...ng bulok na sistema... Isang kastilyo na ang nagtayo ay isang taong walang kasing tuso na pinaikot ang ulo ng mamamayang Pilipino...

Masyado yata akong nagiging radikal ngayon ah... hehehe.. Paglabas namin ng kapatid ko sa main campus.. nakita ko na nagsimula ng magmartsa ang mga raliyista palabas... nakakaenganyong sumama.. kaso daladala ko na kasi ang bagahe ko.. kaya heto... nagsusulat na lang ng hinaing sa blog ko... kung anuman ang isisigaw ko sa rally eh pwede ko rin naman isigaw sa blog ko...

GLORIA RESIGN!!

Thursday, July 14, 2005

Awrrrkkk!!!!

May mga bagay na sa kapipilit nating maging atin ay lalo itong nawawala. Wala itong pinagkaiba sa buhangin na kapag hinigpitan mo ang pagkakahawak, maguunahan ang mga butil nito na humulagpos sa pagitan ng iyong mga daliri.

Ganyan din ang love...

Sa sobrang pagmamahal mo sa tao, halos araw araw gusto mo syang makausap. Oras oras ang text... Asan ka na? Kumain ka na ba? Sino kasama mo? Nakauwi ka na ba? etc, etc, etc. Hindi pa nakuntento sa text... at tatawagan pa.. pag hindi sinagot.. magtetext ulit.. Bakit di mo sinasagot ang call ko? With matching exclamation points na pagkarami rami...

Teka muna, sigurado ka bang love yan? O baka naman pagbabantay na yan... or insecurity?

Ano kaya ang reaction ng GF/BF mo sa tuwing nakakareceive ng text galing sa iyo? Hindi ba sya nakakaramdam ng nerbyos? Pagkairita? Di kaya Nanay/Tatay na ang tingin niya sa iyo sa sobrang pagbabantay?... Pag isipan mong mabuti... Di kaya kailangan mong bigyan ng space ang mahal mo? Baka magising ka isang araw at mamalayan mo na lang na wala na sya sa tabi mo...

Sana naaply ko rin yan....

Friday, July 08, 2005

Isang pang Pagbati

Wala lang gusto ko lang batiin ang tropatrops ko. Sino ba naman ang hindi matutuwa nyan... Kaninang tanghali nilibre nya ako ng meal. Kumain kami sa favorite naming kinakainan... Pero syempre, nagpaalam muna ako sa butihin kong honey para walang sabit. Sayang nga eh wala akong regalo.. wala kasi akong maisip tsaka wala rin akong pera... ayun naubos na pambayad ng mga credit cards. Naisip ko lighter uli kaso baka sabihin nya... "Lighter na naman??".. kaya hayun... presence ko na lang ang naging regalo ko (ngek)..

Masaya naman kanina.. solve naman ako sa kinain namin.. yun nga lang.. super anghang.. nagkalat ang pula at berdeng sili sa serving plate, kanina ko lang naapreciate ang coke sa ulam namin kanina.

Anyway... masaya ako kasi nakasama ko ang tropa trops ko sa birthday nya. Touched nga ako. Kasi kahit nung valentine's day, ako rin ang kasama nya (malakas lang talaga ako hehehe). Basta ang masasabi ko lang masaya ako kasi kaibigan ko sya...

Happy Birthday Lorz,... ang aking Spark plug.

Wednesday, July 06, 2005

Wala na bang Kwenta ang Pilipinas

May nagforward nito sa amin sa opisina. Medyo nakarelate ako... totoo naman ang sinabi nya eh. Walang ibang kawawa dito kundi ang mga ordinaryong empleyado. Halos mamatay ka na sa kakatrabaho, mag-overtime ka ng halos 24 oras, pag dating ng sweldo, kinain na ng tax ang pinagpaguran mo, sus meng buhay to. Heto pa't me eVAT pa.. Bakit hindi sila magfocus sa mga tax evaders at hindi ang mga ordinaryong empleyado ang pinagdidisketahan nila...

Bulok na sistema ang tumatakbo sa gobyerno natin. Kahit sino pang poncio pilato ang umupo at mamuno sa atin, kung ang sistema naman at nakapaligid sa kanila ay bulok... wala talaga tayong patutunguhan...

Basahin nyo na lang ito at baka makarelate din kayo...

Pasensya na kung puro fwd ang pinopost ko.. wala lang ako sa mood magsulat.

- coffee break-


Walang kwenta ang Pilipinas
By: jawbreaker. (isang ordinaryong office worker na ayaw na magbayad ng tax...ever!)

Hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Sukang-suka na ko sa mga nangyayari sa bansang 'to!

Walang katapusang corruption, walang kamatayang pangbabatikos, pagbabatuhan ng tae at pagpapa-taasan ng ihi ng mga pulitiko sa bawat isa, walang tigil na imbestigasyon ng kung ano-anong isyu pero wala namang matinong resolusyon, walang puknat na pag-aagawan ng kapangyarihan sa pagitan ng mga partido, patuloy na pagdami ng tamad at tangang Pilipino, patuloy na pakikipaglaban ng ideolohiyang wala namang silbi.

Ang gobyerno ng Pilipinas, talo pa ang septic tank na hinihigop ng Malabanan - saksakan ng dumi at napakabaho. Kaya hindi nakakapagtaka na ang Pilipinas ang isa sa pinakamahirap at corrupt na bansa sa mundo. Kasi lahat sila bulok, lahat sila walang kwenta. Lahat sila sugapa sa kapangyarihan at sa pera.

ANAK NG TETENG! !$#%Q!&!* @!!!!!

KAHIT KRISTIYANO AKO, HINDI KO MAPIGILANG MAGMURA AT HILINGIN SA DIYOS (MINSAN NGA PATI SA DEMONYO) NA MAMATAY NA SILANG LAHAT AT I-BBQ SILA NG HABANG-BUHAY SA IMPIERNO.

SINONG "SILA"? EH DI MGA CORRUPT NA GOVERNMENT OFFICIALS AND WORKERS, MGA TAMBAY NA PILIPINO NA ANG LALAKI NG KATAWAN PERO HINDI NAMAN NAGTRATRABAHO AT HINDI NAGBABAYAD NG TAX, MGA MAYAYAMAN AT ARTISTANG TAX EVADERS, PATI MGA AKTIBISTA, NPA AT IBA PANG IDEOLOGICAL GROUPS NA HINDI NAGBABAYAD NG TAX PERO PANG-GULO!!! MAMATAY NA KAYO!!!

Lagi na lang sinasabi ng mga pulitiko: Ipaglaban ang masa! Tulungan ang masa! Mahalin ang masa!

PUNYETA! MASA LANG BA ANG TAO SA PILIPINAS?

SINO BA TALAGA ANG BUMUBUHAY SA PUNYETANG BANSANG TO?

SAAN BA GALING ANG PANGPAGAWA NG MGA TULAY AT KALYE? SAAN BA GALING ANG PORK BARREL? SAAN BA GALING ANG PERANG KINUKURAKOT NYO?

KAMI NA MGA MANGGAGAWA AT MIDDLE CLASS NA BAGO PA MAKUHA ANG SWELDO BAWAS NA
- KAMI ANG BUMUBUHAY SA WALANG KWENTANG BANSA NA 'TO!!!!!!!!!

BAKIT YANG BANG MGA MASANG YAN NA LAGI NA LANG SENTRO NG PLATAPORMA NG MGA PULITIKO EH NAGBABAYAD BA NG TAX???!!!!

F**K YOU! KAHIT ISA SA MGA NAG-RA-RALLYING MGA SQUATTER NA YAN, KAHIT SINGKO HINDI NAG-RE-REMIT YAN SA BIR!

PERO PINAPAKINGGAN BA KAMI NG GOBYERNO?

LAGI NA LANG OPINYON NG MASA ANG INIINTINDI NG GOBYERNO.

KUNG SINO ANG NAG-RA-RALLY, SA EDSA, SILA ANG NASUSUNOD.

KUNG SINO ANG MAS MALAKAS SUMIGAW PERO WALA NAMANG ECONOMIC CONTRIBUTION, SILA LAGI ANG FOCUS PAG MAY PROBLEMA.

SILA LAGI ANG BIDA.

KAMING MGA ORDINARYONG OFFICE WORKERS, OFW'S, LABORERS AT IBA PANG NAG-TRA-TRABAHO AT NAGBABAYAD NG TAX - KAMI ANG NAGPAPAKAHIRAP PARA BUHAYIN ANG PILIPINAS. KAMI ANG MGA TUNAY NA BAYANI NG BANSA!!!

Tuwing nakikita ko ang payslip ko, nag-iinit ang ulo ko at gusto kong maiyak sa inis. Napakalaki ng tax na binabawas sa akin pero ginagamit lang sa walang kwentang bagay ang perang pinaghirapan ko.

Lahat ng pagtitipid ginagawa ko para suportahan ang sarili ko, pamilya ko at ang punyetang bansang to. Ni hindi ako makabili ng chicken and spaghetti meal sa Jollibee kahit gutom na gutom na ko. Nag-tya-tyaga ako sa waffle na tig-P10, o kaya pag may konting pera, junior bola-bola siopao sa Mini-Stop sa halangang P20.

Eh kung yung pera ko na pinapangbabayad sa tax sa kin na lang napunta, eh di sana nakakapanood pa ko ng sine at least 2 beses sa isang buwan.
Nakabili na sana ako ng bagong rubber shoes. Nakapagpagawa na sana ako ng sarili kong bahay.

Yung tax na binabayad ko, karamihan nun derecho sa bulsa ng mga corrupt na mga government officials at workers. Habang hirap na hirap akong i-budget ang pera ko, sila naman nagpapakasarap sa mga mansyon. SUV's at luxury cars pa ang dina-drive nila, samantalang ako sa pedicab lang sumasakay!

P****** INA! PERA KO YANG PINAPAGPAPASASAAN NYO!!!!!

Yung tax na binabayad ko, pinapangsuporta sa mga mahihirap. Saan ba galing ang pera pangpagawa ng housing at pagtulong sa mga mahihirap, di ba sa mga manggagawa na nagbabayad ng buwis! Pero karamihan ng mahihirap, kung umasta kala mo inaapi sila ng sobra.

SA TOTOO LANG NO, KAYA ANG MGA MAHIHIRAP LALONG NAGHIHIRAP KASI MGA TAMAD!

Ang daming mga tambay sa kalye na walang trabaho pero ang laki ng katawan. Eh kung sila ba nagkargador sa pier eh di sana may pera sila.

TAPOS WALA NA NGANG PERA, ANAK PA NG ANAK!

PUNYETA! LALO NYO LANG PINAPADAMI ANG TAMAD AT TANGA SA MUNDO!!!!!

Naaawa ako sa mga batang pakalat-kalat sa kalye at namamalimos. Imbes na nag-aaral, dumadagdag lang sila sa bilang ng mga future criminals sa Pinas. Hindi ako magtataka na yung batang nakita kong namamalimos sa Cubao, pagkatapos ng ilang taon cellphone snatcher na.

YUNG MGA MAGULANG NAMAN DYAN, COMMON SENSE LANG! HIRAP NA HIRAP NA NGA KAYO SA BUHAY, MANGDADAMAY PA KAYO NG IBA?! PAPARAMIHAN NYO PA LAHI NYO!

Palibhasa walang mga trabaho at walang pinagkaka-abalahan, kaya nagkakalabitan at nagsusundutan na lang maghapon, magdamag. Sa totoo lang, nakakabilib. Kasi kahit sa ilalim ng tulay o sa kariton lang, nakakabuo pa rin ng bata! Ibig sabihin, maabilidad ang mga Pinoy. Kung gugustuhin, gagawan ng paraan. Kahit sa makipot, mabaho at maduming lugar - SOLVE!

Isa pang mga grupo ng tao na nakakainis, yung mga aktibista, NPA at kung ano-ano pang ideological political groups. Sabi nila, mahal na mahal nila ang Pilipinas kaya pinagpalalaban nila ang kanilang mga adhikain.

PUNYETA! EH HINDI RIN KAYO NAGBABAYAD NG TAX! ANG KAKAPAL RIN NG MGA MUKHA NYO!

MGA IPOKRITO! MAHAL DAW ANG PILIPINAS AYAW NAMAN MAGBAYAD NG BUWIS!

BAKIT MAY BIR COLLECTOR BA SA GITNA NG MENDIOLA AT EDSA?! MAY TAX COLLECTION BA SA BUNDOK?!

WALA DIN NAMAN KAYONG MGA TRABAHO! KUNG MAY TRABAHO TALAGA KAYO, HINDI KAYO MAG-RA-RALLY DAHIL SAYANG ANG SWELDO NYO PAG ABSENT KAYO!

PAANO NYO MAIPAPAKITA ANG PAGMAMAHAL NYO SA PILIPINAS KUNG WALA NA KAYONG GAWANG MATINO KUNDI MAG-RALLY AT MAMUNDOK??!!!

ISA PA YANG MGA MAYAYAMAN AT MGA ARTISTA, NA NANGDADAYA AT HINDI NAGBABAYAD NG BUWIS. ANG KAKAPAL NG MUKHA NYO! ANG DAMI NYO NA NGANG PERA NANGDADAYA PA KAYO SA TAX!!!! HINDI NYO NAMAN MADADALA SA IMPIERNO YANG MGA KAYAMAN NYO. MASUSUNOG LANG DUN YAN.

KAYA LALONG BUMABAGSAK ANG NEGOSYO DITO SA PILIPINAS, KASI MGA NEGOSYANTE MANDARAYA. PATI SHOWBIZ INDUSTRY, BAGSAK NA DIN. KARMA ANG TAWAG DYAN. MGA BALASUBAS KASI.

Sana magkaron ng POLITICAL AND NATIONAL CLEANSING.

Alisin (mas maganda kung patayin na lang) ang lahat ng pulitiko at political families sa puwesto. Tibagin ang lahat ng mapanirang organizations at grupo. Itapon sa malayong isla o kaya i-pwersa ng hard labor ang mga sobrang tamad na mga Pilipino. Ihiwalay ang mga bata sa kanilang mga tamad at tangang magulang upang makapag-aral sila at maturuan na maging mabuting tao at mamamayan. Magkaron ng bagong lider na walang political ties at utang na loob sa kahit sino. At higit sa lahat, dapat tax payers lang ang pwedeng bumoto!

Kung kinakailangang magka-giyera para magtino ang mga Pilipino, ayos lang. Masyado na kasing matigas ang ulo ng mga tao dito. Gusto ng kalayaan, pero hindi naman handang panagutan ang responsibilidad ng pagiging malaya. Meron daw pinaglalaban na prinsipyo at adhikain pero takot namang mamatay para dito.

(Sa mga nakaka-alam sa anime na Gundam Wing, yan ang inspirasyon ko sa new Pinas hehe. I love you Zechs! I love you Treize!)

Hangga't hindi nagkakaron ng radical change, patuloy na walang kwenta ang Pilipinas at patuloy na magiging tanga ang majority ng mga Pilipino.

Sa dami ng nag-mi-migrate na Pilipino sa ibang bansa, dadating ang panahon na minority na lang ng population sa Pilipinas ang may utak.
Yung mga magagaling na Pilipino, malamang maubos na. Sobra na kasi silang na-fru-frustrate at na-de-depress sa mga nakikita nila.

Ilang taon pa at aalis na rin ako sa Pilipinas. Wala kong balak na magkaron ng pamilya sa isang bansa na hindi pinapahalagahan ang kontribusyon ng mga taong tunay na bumubuhay dito. Kawawa naman ang magiging anak ko kung dito sya mabubuhay.

Sa totoo lang, broken hearted ako. Minahal ko din ang bansang ito. Pilit kong pinagtatanggol kahit bulok. Nakarating na ko ng ibang bansa, pero pinili kong bumalik. Pero ngayon, ayoko na. Suko na ko. Sayang lang ako sa bansang to. Simple lang naman ang hiling ko. Gusto ko lang mabuhay ng tahimik at maayos. Gusto ko na kahit paano eh maipagmalaki ang Pilipinas. Pero wala eh. Doomed to be jologs ang bansang to.

Alam ko marami pa ang umaasa at naniniwala sa pagbabago. Good luck and God bless! Sana tama kayo at mali ako.

Rules for Work

  1. Never give me work in the morning. Always wait until 4:00 and then bring it to me. The challenge of a deadline is refreshing.
  2. If it's really a rush job, run in and interrupt me evry 10 minutes to inquire how it's going. That helps. Even better, hover behind me, and advise me at every keystroke.
  3. Always leave without telling anyone where you're going. It gives me a chance to be creative when someone asks where you are.
  4. If you give me more than one job to do, dont tell me which is priority. I am a psychic.
  5. Do your best to keep me late. I adore this office and really have nowhere to go or anything to do. I have ni life beyond work.
  6. If a job pleases you, keep it a secret. If that gets out, it could mean a promotion.
  7. If you dont like my work, tell everyone. I like my name to be popular in conversations. I was born to be whipped.
  8. If you have special instructions for a job, dont write them down. In fact, save them until the job is almost done. No use of confusing me with useful information.
  9. Never introduce me to the people you're with. I have no right to know anything. In the corporate food chain, I am plankton. When you refer to them later, my shrewd deductions will identify them.
  10. Be nice to me only when the job I'm doing for you could really change your life and send you straight to manager's hell.
  11. Tell me all your little problems. No one else has any and it's nice to know someone is less fortunate. I especially like the story about having to pay so many taxes on the bonus check you received for such a good manager.
  12. Wait until my yearly review and then tell me what my goals should have been. Give me a mediocre performance rating with a cost of living increase. Im not here for the money anyway.

Tuesday, July 05, 2005

Monday, July 04, 2005

Falling in love

It's a mystery why we fall in love. It is a mystery how it happens. It is a mystery when it comes. It is a mystery why some love grows and it's a mystery why some love fails.

You can analyze this mystery and look for reason and causes, but you will never do anymore than take the life out of the experience. Just as life itself is more than the sum of the bones and muscles and electrical impulses in the body, love is more than the sum and the interests and attraction and commonalities that two people share. And just as life itself is a gift that comes and goes in its time, so too, the coming of love must be taken as an unfathomable gift that cannot be questioned in its ways.

Sometimes, hopefully at least once in your life, the gift of love will come to you in full flower, and you will take hold of it and celebrate it in all inexpressible beauty.

This is the dream we all share. More often, it will come and take hold of you, celebrate you for a brief moment, then move on.

When this happens to young people, they too often try to grasp the love and hold it to then, refusing to see that it is a gift that is freely given and a gift that just as freely moves away. When they fall out of love or the person they love feels the spirit of love leaving, they try desperately to reclaim the love that is lost rather than accepting the gift for what it was, then moving on.

They want answer where there are no answers.

They want to know what is wrong in them that makes the other person no longer love them, or they try to get their lover to change, thinking that if some small things were different, love would bloom again. They blame their circumstances and say that if they go far away and start a new life together, their love will grow.

Then try anything to give meaning to what has happened. But there is no meaning beyond the love itself, and until they accept its own mysterious ways, they live in a sea of misery.

You need to know this about love, and to accept it. You need to treat what it brings you with kindness. If you find yourself in love with someone who does not love you, be gentle with yourself. There is nothing wrong with you.

Love just didn’t choose to rest in the other person's heart.

If you find someone else in love with you and don't love him, feel honored that love came and called at your door, but gently refuse the gift you cannot return. Do not take advantage; do not cause pain. How you deal with love is how you deal with you and all our hearts feel the same pains and joys, even if our lives and ways are different.
If you fall in love with another, and he falls in love with you, and then love chooses to leave, do not try to reclaim it or to assess blame.

Let it go. There is a reason and there is a meaning. You will know in time.

Remember that you don't choose love. Love chooses you.

All you can really do is accept it for all it's mystery when it comes into your life. Feel the way it feels you to overflowing, then reach out and give it away. Give it back to the person who brought it alive in you. Give it to others who deem it poor in spirit. Give it to the world around you in anyway you can.

There is where many lovers go wrong. Having been so long without love, they understand love only as a need. They see their hearts as empty places that will be filled by love, and they begin to look at love as something that flows to them rather than from them. The first blush of new love is filled to overflowing, but as their love cools, they revert, they revert to seeing their love as a need.

They cease to be someone who generates love and instead becomes someone who seeks love. They forget the secret of love is that it is a gift, and that it can be made to grow only by giving it away.

Remember this, and keep it to your heart. Love has its own time, its own seasons, and its own reason for coming and going. You cannot bribe it or coerce it, or reason it into saying.

Subscribe Now: Feed Icon